Felices festas!!!

 Non son moito de andar as voltas cas cousas do Nadal, pero vexo nevar dende a miña ventá, nos blogues que sigo andan decorando todo con motivos nadaleiros, xa ando pensando nos agasallos, nos reis, nas reunións, a volta polo Nadal... e xa me chegou un encargo de alén dos mares.

 Non está toda a que é porque unha parte quedou no aeroporto de Santiago, virá en breve.

 E cóntovos a historia: a miña amiga foi coma enviada especial para un importante proxecto: traerme lás que non houbera polos redores. Agora tedes que imaxinarvos unha peli de acción na que acontecen moitas cousas: primeiro non aparecen as lás, logo uns encarapuchados as secuestran e así todas cousas dignas de contar ata este luns, que decidimos quedar nun bar en horario futbolístico, claro, falando a berros.

Como vedes son preciosas, e teñen un tacto moi moi suave, gústanme moitísimo. A gris será un Owls e a morada inda non ten proxecto asignado, así que acéptanse suxestións.

Mi carroooo!!!

Hai xente que se desfai de cousas que outra pode precisar, pois este é o caso.
Non sabía onde meter as las que levo acumuladas, porque as tiña en varias bolsas agochadas no armario.
A veces sucedíame que non sabía onde as gardara, qué tiña exactamente, porque para os amigurumis precísase moi pouca la, pero de cores moi concretos. Pensara en metelas no stash de Ravelry, pero non son las especiais. Tamén leva seu traballiño clasificalas: e hai que sacarlle foto, tamaño de agulla e ganchillo... e logo outra vez a misma, porque para atopalas hai que buscalas.

A opción mais sinxela e a vez mais efectiva parecíame mercar un moble para gardalas todas xuntas e ordenadiñas.

Entón atopei esto:

Estaba tirado na rúa, é un moble botelleiro, que con pouco de limpeza e Loctite transformouse no carro das las:

Ademais de ter capacidade para moitas las e sairme gratis, tamén ten propiedades psicolóxicas:

- Ver tanta la xunta impídeme mercar mais.
- Sinto que teño "un carro de las", o que me xenera felicidade.
- Teño todo a vista, acabouse o de ordenar, fuchicar e desordenar, e logo ter que volver a ordenar.
- Vexo os proxectos que teño a medio facer, o que me impide aventurarme a outros.
- Busquei refráns de carros e atopei este: "con un carro y un borrico se hace un hombre rico" (preciso un borrico, jeje).

Pois nada mais queridiñ@s.
Ata a próxima

Abrindo o alijo

Hola queridiñ@s:
Xa fai que non escribo nada, pero teño unha chea de excusas: exames, mudanza, viaxe, cursiño...estou facendo e maquinando a ganchillo, pero non podo amosar por mor do swap de Póntelo Todo. Así que hoxe abrín o "alijo" de fios e lás.

 Este é o alijo de perlé do nº 5. Usoó sobre todo para os amigurumis. O ano pasado estaba louca con él, pero pouco a pouco vou buscando fios mais grosos.

Son 100 gramos de 100% algodón. Vai de verde oliva a laranxa. Merqueino ca idea de facer unha chaqueta de verán para bebé, pero terá que ser para o verán que ven, porque este non hai nenos.

Esto é un caprichiño, 200 gramos de "lazo" sintético que mistura cores e texturas. A idea sería facer unha chaqueta en ponto segredo (nó de Salomón) pero inda teño que acabar outra de algodón (que xa lle dediquei unha entrada).
Cando merquei esta lá gustoume moito (ademais que cada ovillo estaba a 1€, jeje, eso é un detalle) pero agora dame algo de medo o resultado.
E isto é todo por hoxe, cambio e corto.